Βιβλιοπαρουσίαση "İstanbulum Tadım-Tuzum, Hayatım"

 
İstanbulum Tadım-Tuzum, Hayatım, Som Kitap İtanbul 2012

Οι διατροφικές συνήθειες και πρακτικές αποτελούν αναμφισβήτητα ένα κομμάτι του πολιτισμού. Τα γεωγραφικά δεδομένα ενός τόπου είναι αυτά που καθορίζουν την «κουζίνα» του. Το κλίμα και τα προϊόντα του καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό τις διατροφικές επιλογές. Με αυτή την έννοια, ορθή είναι η θέση πως δεν υπάρχει εθνική κουζίνα, αλλά τοπική. Η Πολίτικη κουζίνα εν προκειμένω συγκροτείται από τη συνεισφορά όλων των πληθυσμιακών ομάδων που έζησαν εκεί.

Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι κάποιες πληθυσμιακές ομάδες έπαιξαν και παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη συγκρότηση του διατροφικού πολιτισμού ενός τόπου, αλλά επίσης και στους χώρους που περιστρέφονται γύρω από  την «κουζίνα», δηλαδή τη διασκέδαση και την  παραγωγή και εμπορία διατροφικών εδεσμάτων.

Πίστευα πάντοτε στη μεγάλη σημασία της έρευνας πεδίου. Έρευνα, που αν και στους αδαείς φαντάζει κατ’ αρχάς εύκολη, κρύβει εντούτοις πλήθος δυσκολιών. Το βιβλίο της Μαίρης Τσεβίκ Συμεωνίδου αποτελεί τομή στην έρευνα πεδίου ενός χώρου στον οποίο πρωτοστάτησε και διέπρεψε η Ρωμιοσύνη της Πόλης. Έρχεται να επιβεβαιώσει ότι δεν υπήρξαμε και δεν είμαστε μια λεπτομέρεια της ιστορίας, ούτε βρισκόμαστε κατά τύχη στην Πόλη με θέση στο περιθώριο, αλλά αντίθετα ανήκουμε στην πρώτη γραμμή του πολιτιστικού και του ιστορικού της γίγνεσθαι.

Ο κορμός του βιβλίου αποτελείται από μια σειρά συνεντεύξεων με πρόσωπα, οι επιχειρήσεις των οποίων σφράγισαν τον κλάδο της διατροφής και της διασκέδασης της Πόλης. Το υλικό είναι ταξινομημένο χωρικά σε εστιατόρια και λοκάντες, μεϊχανέδες με τραγούδι και ζαχαροπλαστεία, και παρουσιάζει επιχειρήσεις που συντροφεύουν τις αναμνήσεις όλων μας. Ζαχαροπλαστεία:  Baylan, İnci και Mabel, εστιατόρια και μεϊχανέδες: Deniz Park, του Παντελή, του Κώτσου, αλλά και του Γιώργου του Ζαρμπουζάνη
στην Ίμβρο, της Δέσποινας, το Νεσεμορέ, του Θοδωρή στα Καλαμίσια κι άλλα πολλά ακόμη. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται πολλές συνταγές, συνδυασμένες με τις γιορτές, τις χαρές και τις λύπες, αλλά και τη ζωή γενικότερα των Πολιτών, αλλά και συνταγές αγαπημένων εδεσμάτων των πρωταγωνιστών των συνεντεύξεων.

Δεν είναι και δεν θα μπορούσε να είναι ασφαλώς εξαντλητική η παρουσίαση – αποδεικνύει όμως το δύσκολο του εγχειρήματος: να βρει η συγγραφέας τα κατάλληλα πρόσωπα, αλλά και να καταφέρει να πάρει από αυτά τις συνεντεύξεις, με το κατάλληλο ερωτηματολόγιο ώστε να αναβλύζει από αυτές το πλήθος των πληροφοριών, που σχηματίζει την εικόνα της συμβολής της Ρωμιοσύνης στον  τομέα αυτό. 
 

Γράφει ο Θρασύβουλος Ορ. Παπαστρατής